Ik ben ooit begonnen met een Golf 2 GTI Wolfsburg Edition.
Na hier een aantal jaren in gereden te hebben dacht ik dat ik toe was aan iets anders, iets jongers en meer een ' vrouwen' auto. Fanatiek gingen we opzoek. En ja, daar stond ie een donkerblauwe polo van 1998. Ik was helemaal in m'n nopjes met zo'n jonge auto. Dat geluksgevoel duurde niet zo lang, kreeg al snel spijt dat ik m'n Golf 2 had verkocht. Zo af en toe zag ik de auto nog rijden en dat deedt me pijn aan m'n hart (hoezo golf gek). Mijn 'verlangen' naar een Golf 2 GTI begon met de dag weer te groeien. Ik had besloten om mijn Polo te verkopen en dan weer opzoek te gaan naar een Golf 2GTI. Na een tijdje te hebben gezocht naar een GTI werd me gevraagd waarom ik geen G-60 wilde hebben. Ik had daar nog nooit bij nagedacht, had er wel eens van gehoord maar meer wist ik er ook niet van. ik was tenslotte ook opzoek naar een GTI Wolfsburg Edition. Toch hebben we besloten om opzoek te gaan naar een G-60. We hadden er ondertussen al heel wat gezien maar we hadden het op een zwarte voorzien, het was niet een veel belovende auto, maar volgens mijn vriend moest ik daar doorheen kijken. Ik deed m'n best maar ik zag er niets in. De auto was van a tot z helemaal uitgeleefd, de helft werkte niet. Kortom de auto was niet goed onderhouden. Bij deze Golf was de bodemplaat en het achterpaneel verrot. Ik had zo m'n twijfels maar m'n vriend zei " heb er maar vertrouwen in, het word weer een mooie auto". En zo hadden we dus een zwarte G-60 gekocht die veel aandacht nodig had voor een leuke prijs.
Eenmaal thuis moest er natuurlijk direct gekeken worden of er nog meer mankeerde aan de auto. En ja hoor, het raam werkte niet, daar was gewoon een stok onder gezet om het dicht te houden. E.e.a. aan het electrische gedeelte werkte ook niet. Al met al is er een tas vol draden uitgekomen die er bij aangeknoopt waren voor bepaalde dingen die nu niet meer werkte. Maar we waren er nog niet, alles werd uit de auto gehaald. De bodem moest op de verrotte en slechte plekken kit en tectyl vrij worden gemaakt want er moest uiteindelijk gelast worden aan de bodem. Al met al een hele klus en tig lasuren.
Maar als vrouw zijnde was ik nogal kieskeurig, ik wilde een ander interieur, één wisser, corrado lampen, de auto moest laag en noem maar op.
We hadden een mooi blauw edition interieur op het oog. Ja, die moest erin, dus kopen.
Dat hadden we. Omdat alles uit de auto was gehaald ivm het lassen konden we het tapijt ook goed reinigen, want ook dat zag er niet uit, een en al hondenhaar, gewoon te vies om aan te pakken. Stukje bij beetje werd het weer een auto. De bodem was gelast en opnieuw in de tectyl gezet en nu konden we verder met de rest. Tapijt was schoon en kon er weer in, het interieur hadden we gereinigd en ook dit kon er weer in. En ja, m'n vriend kreeg gelijk...... ik kreeg er nu ook vertrouwen in, terwijl de auto nog niet eens helemaal naar wens was. Maar dat kwam nog wel.
Al met al zijn we ongeveer een half jaar druk geweest om de auto naar mijn zin te krijgen. En of de auto naar mijn zin was. Ik had niet kunnen denken dat de auto er zo uit zou zien. Precies zoals ik had gehoopt. Snel, ongeveer 192 pk, 15 inch Borbet velgen eronder, en lekker laag (ongeveer 6 tot 7 cm verlaagd), één wisser, super interieur. Mijn geluk kon niet op. Dit was echt MIJN auto.
En opeen op 25 augustus.........een harde klap......frontale aanrijding..... MIJN Golf G60 waar ik zo trots op was en waar ik maar 6 weken in heb gereden.......total loss. Ik dacht dat ik gek werd!!!!!! weg alle werk, weg auto........we hebben er nog aan gedacht om de auto weer klaar te maken, maar de voorpoot was zover naar achteren geslagen dat de carrosserie waar de zekeringkast zit wel 10 cm was teruggeslagen en er zat een knik in het dak. We hebben toen besloten om er van af te zien en hebben de auto als sloper voor de motor verkocht. Wel hebben we het interieur uit de auto gehaald (voor alle zekerheid).
Tja en daar sta je dan......wat nu...... opzoek naar een andere auto. Ik was ervan overtuigd dat ik geen G60 meer wilde, vraag niet waarom, geen idee. Ik had m'n zinnen nu op een golf 3 gezet. We vonden er een, Golf 3 GTI Edition. Maar zoals m'n vriend al tegen me zei "dit is geen blijvertje". En ja hij had gelijk, de Golf 3 beviel niet......ik wilde weer een G60. Dat betekende dus wéér opzoek naar een G60. Weer hadden we er een aantal bekeken. ik was er van overtuigd dat ik weer een zwarte wilde. Maar je raadt het al...... er kwam een zee blauwe op ons pad.... en ja die hebben we gekocht. En weer stond ons een geweldige klus te wachten (misschien wilde ik daarom ook wel geen G60 meer).
De auto was ook verrot op de bij ons ondertussen bekende plekken. Bodem, om het raam, wielkassen etc. Nu zag ik het echt niet meer zitten, weer opnieuw beginnen van voor af aan. Alles werd uit de auto gehaald.
De bodem moest op sommige plekken schoon etc. Toen mijn vriend eenmaal begon te 'steken' om te kijken in hoeverre deze bodem verrot was, sloeg de schrik mij om het hart. Het was net een brievenbus overal lange gleuven waar nieuwe stukken in gelast moesten worden.
De bestuurdersstoel zat nog maar aan een paar cm ijzer vast. Door de auto grondig na te lopen kwamen we er ook achter dat de achterasophaning verrot was en er ook e.e.a. in de wielkassen niet meer in orde was. Weer een hels karwei en dan vooral voor m'n vriend om dit alles weer tot een geheel te maken. Het is hem gelukt met veel gefoeter, brandplekken van het lassen en misselijkheid van vieze wax en teer stoffen. Na het lassen is hier direct primer overheen gegaan.
De hele bodem is hierna in de wax gezet en later in de teer. Dit is ook gebeurt bij de wielkassen.
Tot onze verbazing was de auto fabrieks-af niet eens met ML behandeld in de holle ruimten. Dit had tot gevolg dat de auto van binnenuit begon te roesten. Dit hebben we alsnog (15 jaar later) gedaan. We dachten nu zover te zijn en begonnen weer met de opbouw van alles, ook het tapijt en het interieur werd weer ingebouwd. Alles zat er netje aan en in. Na een stukje met de auto te hebben gereden kwam mijn vriend erachter dat de ABS etc. niet werkte. Ook dit koste hem de nodige tijd om het op te lossen, zekeringskast werd eruit gehaald, relais werden vervangen, de ABS controller werd vervangen maar niets van dit alles hielp. We zijn begonnen met doormeten. Er bleek een breuk in de massakabel te zitten en een aansturingsdraad bleek onderbroken te zijn, we wisten dus alleen niet waar het probleem zat met als gevolg dat het hele interieur er weer uit moest. Aangezien de kabels daar onder door lopen. En ja , we hadden het gevonden, aan de passagierskant was de massadraad en aansturingsdraad door midden gebroken. Deze breuk was het gevolg van het verplaatsen van de draadboom omdat hieronder moest worden gelast. We hoopten dat dit het enigste euvel was en dat het nu dan opgelost zou zijn. Na het te testen bleek dit idd de kink in de kabel te zijn.
Nu zijn we bezig met het verlagen van de auto, hiervoor gebruiken we een koni schroefset.
De schroefset wordt hier ingevet om de schroefdraad te beschermen tegen roest, en de moeren van de schroefset gangbaar te houden als de auto hoger of lager moet.
Dit is het eindresultaat van het verlagen met een schroefset....
Zo verlaagd is natuurlijk wel mooi, maar heeft ook nu nog z'n nadelen....
We moeten nu met de slijptol plastic wegslijpen, want rijden met een schurend geluid is ook niet wat.
Wat ook belangrijk is na het verlagen, is de sporing te laten controleren bij een bandencentrum. Want als je de auto verlaagd dan veranderd de caster en de camber (stand van de wielen).
Hier zie je de uitlijnkast gemonteerd aan de velg. Deze geeft de gegevens door aan de besturingskast, zodat men de stand van de wielen af kan lezen.
Op het scherm komt de huidige stand van de wielen te staan en de stand die de wielen moeten hebben. En zo nodig wordt de sporing bijgesteld.
Laat je na het verlagen de auto niet uitlijnen, dan zijn de banden na een paar duizend kilometer glad. De banden gaan dan wringen met het wegdek.
De enige grote klus die ons nu nog rest is de voorruit. Deze moet eruit omdat de auto rondom de voorruit ook e.e.a. aan roest plekken vertoont. Dit gaan we in het voorjaar doen als het weer wat beter is.
Ik wil bij deze ook mijn vriend bedanken voor al het werk dat hij aan deze maar ook aan mijn vorige auto heeft gehad. Hij heeft voor mij dé auto gemaakt die ik graag wilde hebben, waar ik zelf geen vertrouwen meer in had.
Richard, bedankt daarvoor!!
